Historyczne Ciekawostki: Od góry do Barku. Mało znana część Bielska-Białej

Dziś kojarzy się przede wszystkim z rozproszoną zabudową jednorodzinną i spokojem z dala od wielkomiejskiego zgiełku, ale jego dzieje sięgają XVI wieku i łączą się z podziałem wsi Biertułtowice.

To właśnie wtedy, w 1593 roku, po raz pierwszy pojawiła się wzmianka o Gruncie Barkowskim. Nazwa miejsca wywodzi się od niemieckiego słowa Berg, oznaczającego górę, i rzeczywiście odnosi się do położenia na charakterystycznym wzgórzu, które po dziś dzień wyróżnia tę część miasta.

Bark przez wieki zachował swój wiejski, spokojny charakter. W spisie z 1900 roku zapisano, że znajdowało się tu 41 domów i mieszkało 465 osób - społeczność niewielka, ale bardzo związana ze swoją ziemią i tradycją.

Historia nie oszczędzała Barku. W czasach zaborów należał do Królestwa Galicji i Lodomerii, a po odzyskaniu niepodległości w 1918 roku został włączony do Polski. Szczególnie ważnym momentem była parcelacja majątku Habsburgów po 1920 roku, kiedy to ziemię rozdzielono pomiędzy nowych właścicieli, nadając Barkowi jeszcze bardziej rolniczy charakter.

W czasie II wojny światowej Komorowice wraz z Barkiem zostały przyłączone do III Rzeszy, by po jej zakończeniu znów znaleźć się w granicach Polski. Ostatecznie, w 1977 roku, Bark został włączony do Bielska-Białej i od tego czasu rozwija się jako część prężnie rozrastającego się miasta.

Spacerując po Barku, można dostrzec, jak historia przeplata się tu z nowoczesnością. Obok dawnych gospodarstw stoją współczesne domy, szeregówki i niewielkie bloki, które powstawały od lat 90. ubiegłego wieku. Wciąż jednak dominuje tu przestrzeń, zieleń i cisza, której próżno szukać w samym centrum Bielska-Białej. Z tego powodu Bark przyciąga ludzi szukających spokojnego miejsca do życia, ale także tych, którzy lubią odkrywać mniej znane zakątki miasta.

Dla turysty odwiedzającego Bielsko-Białą Bark może być ciekawym punktem na trasie - miejscem, które pozwala lepiej zrozumieć, jak rozwijało się miasto i jak wciąż zmieniają się jego obrzeża. To dzielnica, gdzie obok dawnej historii chłopskiej i wspomnień o dawnych właścicielach ziemskich można poczuć rytm współczesnego życia. Wystarczy krótki spacer ulicą Barkowską, by przekonać się, że Bielsko-Biała to nie tylko zabytkowe kamienice i industrialna przeszłość, ale także spokojne zakątki, które kryją w sobie ducha dawnych wsi i opowieści o ludziach, którzy przez wieki tworzyli to miejsce.